Γονεϊκότητα… Τι στ’ αλήθεια σημαίνει να είσαι γονιός;
23 Μάη 2020
Σε μια δύσκολη εποχή και για τους δυο μας (εφηβεία), με αφορμή έναν καυγά πριν λίγες ημέρες, μου φώναξε το παιδί μου:
«Νομίζεις, ότι ένα μεγάλο σπίτι κι ένα γεμάτο ψυγείο είναι αρκετά για να με κάνουν ευτυχισμένο; Αυτό οποιοσδήποτε θα μπορούσε να το κάνει.
Νομίζεις, ότι το να μου λες 8 φορές τη μέρα ότι μ’ αγαπάς χωρίς ούτε μια φορά πραγματικά να το δείχνεις, με αγγίζει;
Σου δείχνω αλλά δεν με βλέπεις, σου μιλάω αλλά δεν με ακούς, εδώ και 14 χρόνια.»
Γονεϊκότητα… Τι στ’ αλήθεια σημαίνει να είσαι γονιός;
Και συνέχισε:
«Οι ανάγκες μου είναι άλλες από αυτές που εσύ φαντάζεσαι.
Δεν θέλω να κοιμάμαι την ώρα που εσύ θεωρείς σωστή, να τρώω αυτό που εσύ αποφάσισες ότι μου χρειάζεται, να διαβάζω τα βιβλία που αρέσουν σε σένα ή να φοράω τα ρούχα που διάλεξες.
Έχω την ανάγκη να μιλώ με τους φίλους μου όσο θέλω εγώ και να διασκεδάζω μαζί τους, γιατί τίποτε άλλο δεν συγκρίνεται με αυτό.
Έχω την ανάγκη να κοιμάμαι όποτε νυστάξω, να τρώω όποτε πεινάσω, να παίζω όποτε έχω παιχνιδιάρικη διάθεση. Και κυρίως να ονειρεύομαι τον εαυτό που εγώ θέλω να φτιάξω.
Όχι, δεν καλύπτεις καμία ανάγκη μου!»
Λόγια που πονούν πολύ, σκίζουν βαθιά την καρδιά ενός γονιού εκεί που ζει η πιο βαθιά αγάπη που ένοιωσε ποτέ κανείς. Είναι πολύ σκληρό να σου βάζουν έναν καθρέφτη στο πρόσωπο και να σε προκαλούν ν’ αποκαλυφθείς, στον εαυτό σου πρώτα απ’ όλα. Αλλά είναι και σωτήριο.
Σκέφθηκα πολύ από εκείνη την ημέρα. Κοίταξα βαθιά μέσα μου και κατάλαβα ότι πρώτα σταμάτησα ν’ αγαπώ τον εαυτό μου, με απορρόφησαν οι απαιτήσεις μια ζωής που μου επιβλήθηκε, ένας εαυτός που δεν ήμουν αληθινά εγώ, κι έχασα την επαφή με τα συναισθήματά μου. Με τον καιρό το χάσμα μεγάλωσε και παρεμβλήθηκε ανάμεσα μας. Η Αγάπη μου για το παιδί μου έχασε τον δρόμο της, δεν έφτανε πια σ’ εκείνον.
Γονεϊκότητα… Τι στ’ αλήθεια σημαίνει να είσαι γονιός;
Αναρωτήθηκα πολλές φορές, αν ρωτούσαμε κερδίζοντας την εμπιστοσύνη τους, τι θα μας έλεγαν τα παιδιά μας; Αν τα αφήναμε να αρθρώσουν εκείνα τις ανάγκες τους, τι θα απαιτούσαν από εμάς τους Γονείς;
Θα έλεγαν ίσως:
«Θέλω να νοιώθω ότι δεν μας χωρίζει χάσμα, ότι με ακούς, με βλέπεις, με καταλαβαίνεις. Ότι οι σκέψεις και τα συναισθήματά μου είναι σημαντικά για σένα.»
«Πώς να νοιώσω την αγάπη σου αν δεν με κοιτάς στα μάτια όταν το λες; Αν δεν πιστέψω ότι απευθύνεσαι σε μένα;»
«Θέλω να είσαι φύλακας άγγελός μου, να με προσέχεις από τις κακοτοπιές και τα δηλητήρια της ψυχής καθώς μεγαλώνω, αλλά να στέκεις δίπλα μου αόρατη.»
«Θέλω να μπορείς να καταλάβεις τον θυμό μου ακόμη κι όταν σε διαλύει. Να επιμένεις να μ’ αγαπάς ακόμη κι όταν σου φωνάζω κατά πρόσωπο ότι δεν θέλω την αγάπη σου.»
«Χρειάζομαι ασφάλεια, από τις κακοτοπιές του κόσμου, αλλά θέλω να νοιώθω ασφαλής και μέσα στο ίδιο μου το σπίτι. Μην με περιορίζεις. Απλά δείξε μου τα όρια της ασφάλειας, της αξιοπρέπειας, της αγάπης, και έχε μου εμπιστοσύνη.»
«Χρειάζομαι να μπορώ να επιλέξω πότε θα σου εμπιστευθώ τους φόβους μου, πότε θα σου ζητήσω βοήθεια. Κι όταν χρειαστεί, να μπορώ να το κάνω χωρίς να φοβηθώ ότι θα με αποδοκιμάσεις για τα λάθη μου.»
«Δείξε μου τι αγαπάς χωρίς να πιστεύεις ότι είναι καλύτερο από αυτό που αγαπώ εγώ. Αναγνώρισε την διαφορετικότητά μου και ας είναι μακριά από την εικόνα που έπλασες για μένα.»
«Θέλω να με ενθαρρύνεις να μιλώ ακόμη κι όταν διαφωνείς μαζί μου.»
Γονεϊκότητα… Τι στ’ αλήθεια σημαίνει να είσαι γονιός;
«Να με οδηγείς αλλά μην με τιμωρείς αν δεν ακολουθώ. Προσπάθησε πάλι και κάνε υπομονή μαζί μου, δεν έχω άλλον να με οδηγήσει και το ξέρεις.»
«Χρειάζομαι να νοιώθω ότι μπορώ να μοιραστώ μαζί σου ακόμη και τα πιο σκοτεινά μυστικά μου, αν το θελήσω. Και πως αν το κάνω δεν θα με θεωρήσεις τρελό, άρρωστο, αλήτη. Δεν θα με κρίνεις, απλά θα με αγκαλιάσεις, ακόμη και αν δεν με καταλάβεις.»
«Χρειάζομαι να μαθαίνω, αλλά όχι μέσα σε ένα σύστημα που ισοπεδώνει τα όνειρά μου. Επιλέγω να μαθαίνω από τον κόσμο, από εκείνους που αγαπώ και εμπιστεύομαι. Και κυρίως μαθαίνω από εσένα, από τις λέξεις που χρησιμοποιείς, το γέλιο σου, το θυμό σου.»
«Αν μου φέρεσαι με σεβασμό, μου μιλάς και με αγγίζεις με αγάπη, θα σε μιμηθώ χωρίς καν να το γνωρίζω, γιατί είσαι το ίνδαλμά μου, η ήρωας της ζωής μου.»
«Γέλα, γέλα, πέτα το προσωπείο της κατάθλιψης, του εκνευρισμού, της απελπισίας πριν μπεις στο δωμάτιό μου, και δείξε μου πώς ήσουν στην ηλικία μου, όταν όλα φάνταζαν ένα παιχνίδι.»
«Κάνε με να νοιώθω περήφανος για σένα, για μας.»
Ελένη Χατζηχρήστου
Πόσες μητέρες κρύβεις μέσα σου & γιατί γίνεσαι η μητέρα σου;
- Ρόλος γονιού
- πατρότητα
- μητρότητα
- γονεϊκότητα