Η αλλαγή συνείδησης πίσω από τις μάσκες

Παιδικά δυνατά γέλια, χαμόγελα μεγάλα, μορφασμοί και γκριμάτσες, προσεγμένα θηλυκά χείλη με όμορφες χρωματικές αποχρώσεις καθώς και περιποιημένα αρρενωπά μουστάκια θα κρυφτούν πίσω από τις μάσκες που θα κοσμούν το πρόσωπό μας.

Η προσπάθεια να τιμήσουν επάξια οι μάσκες κάθε ανθρώπινο φυσικό χαρακτηριστικό και έτσι να μπορεί να ακτινοβολεί η προσωπικότητα του καθένα και πίσω από αυτές με ευφάνταστα σχέδια και χρώματα, πραγματικά είναι μεγάλη και αξιοσημείωτη.

Αναρωτιέμαι όμως αν μπορεί να γίνει εφικτό κάτι τέτοιο… καθώς γράφω και σκέφτομαι παράλληλα.

Συνεχίζω να αναρωτιέμαι λοιπόν αν σαν καθημερινοί άνθρωποι έχουμε την ετοιμότητα να είμαστε στο σημείο εκείνο να δεχθούμε αυτό το αξεσουάρ στο πρόσωπο μας και κατ’ επέκταση… στο λόγο μας, στην έκφραση μας, στο συναίσθημα μας, στη ζωτική μας δύναμη, στην αναπνοή μας, στην ατομικότητα μας, στην υγειά μας, στον ερωτισμό μας, στο δικαίωμα μας να καταλαμβάνουμε χώρο, στο δικαίωμα μας να είμαστε ξεχωριστοί, να μπορούμε να υπάρχουμε τελικά μέσα στην ολότητά μας.

Συναισθήματα & Σωματικά Συμπτώματα: Πως μπορώ να τα αντιμετωπίσω;

Αν κάποιος προσπαθεί να κατανοήσει αν επικοινωνείται κάποια συγκεκριμένη στάση ή τοποθέτηση με αφορμή αυτό το άρθρο η απάντηση είναι όχι, δεν επικοινωνείται και δεν υποκινείται καμία προτίμηση η τοποθέτηση, απλά παρατίθενται ερωτήματα που αποσιωπώνται εύκολα.

Καταπιάνομαι όμως από την ευκαιρία μιας μασκοφόρας πραγματικότητας που ήδη υπάρχει και συνεχίζει να επεκτείνεται γοργά και έχει φτάσει και στην καθημερινότητα των παιδιών μας για να προβληματιστούμε και να δούμε τι μήνυμα μπορούμε να λάβουμε και τι δώρο μας φέρνει!

Μήνυμα; Δώρο;

‘Ίσως κάποιος παραξενευτεί πώς μπορεί η ζωή μας με τη μάσκα να φέρνει κάποιο δώρο, πέρα από την προστασία της υγείας μας όπως λέγεται που είναι και ο λόγος της χρήσης της.

Η αλήθεια είναι ότι η δεκτικότητά μας να την φορέσουμε τη μάσκα φέρνει σε πολλούς ανθρώπους την ανακούφιση και την ασφάλεια να υπάρχουν πίσω από τη μάσκα τους και σε άλλους ανθρώπους την αποσύνδεση και την αδιαφορία και σε άλλους ανθρώπους την απελευθερωτική απόσταση από τους υπόλοιπους ανθρώπους και σε άλλους ανθρώπους το θυμό και την οργή της περιοριστικής πραγματικότητας και σε άλλους ανθρώπους τη θλίψη της απομόνωσης και σε άλλους τη περιέργεια μιας νέας πραγματικότητας. Διαβάζοντας αυτή την παλέτα συναισθημάτων και αντιδράσεων να απλώνεται μπροστά μας μέσα από τις λέξεις, άραγε συνδέομαι με κάτι δικό μου;

Έρχεται κάποια σκέψη στο μυαλό μου; Λαμβάνω μια πληροφορία για μένα;

Αυτό είναι το δώρο, λέγεται συνείδηση!

Να μπορώ να έχω επίγνωση τι νιώθω και γιατί και μετά το πώς θα διαμορφώσω τι ζωή μου γίνεται πιο εύκολο γιατί πια γνωρίζω! Μήπως τελικά η χρήση και η εισβολή της μάσκας με πρόθεση το γενικό καλό που δεν το αμφισβητώ καθόλου, δέχομαι αυτή τη καλή πρόθεση, μπορεί να γίνει η ευκαιρία να κατανοήσουμε τις “μάσκες” που οι ίδιοι έχουμε φορέσει πριν καιρό στους ίδιους μας τους εαυτούς;

Μπορούμε να συνυπάρξουμε με αυτά τα καινούρια αξεσουάρ της καθημερινότητας μας παραμένοντας συνειδητοί, χωρίς να αφήνουμε κομμάτια του εαυτού μας να παραιτηθούν ή να εξαγριωθούν. Πιστεύω ότι τότε οι μάσκες όσο πυκνά και να είναι τα υλικά τους θα γίνουν διαμπερείς, εμείς οι ίδιοι άνθρωποι θα ακτινοβολούμε πέρα από αυτές κάθε μας διάθεση και συναίσθημα. Έτσι θα μπορούμε να επικοινωνήσουμε αλλιώς τη ζωή με τη χρήση της μάσκας και στα παιδιά μας, με άλλη τοποθέτηση και άλλα δικαιώματα.

Αν σε αυτό το σημείο μου επιτρέπεται να προχωρήσω λίγο παρακάτω τη συνειρμική μου σκέψη και την προσωπική μου αίσθηση, με τη χαρά της ζωής και πίσω από της μάσκες, θα αρχίζει η ζωή να αποκτά παρουσία, να μπορώ να ζω την κάθε μου στιγμή στο κάθε τώρα που αυτή συμβαίνει και από εκεί και έπειτα δεν ξέρω αν θα υπάρχει λόγος να υπάρχουν μάσκες γιατί δεν βρίσκω τον λόγο να είμαστε ευάλωτοι σε κανένα ιό.

‘Όπως πολύ επιστήμονες αναφέρουν και συναντάμε βιβλιογραφικά, οι ιοί βρίσκουν έδαφος να δράσουν όπου αυτό το έδαφος είναι γόνιμο. Το άγχος, ο φόβος, η ανασφάλεια και η ανησυχία έχουν αποδειχθεί πια ότι είναι το καλύτερο ιικό λίπασμα.

Να δώσουμε την ευκαιρία να δούμε τι γίνεται με τη χαρά και την ευγνωμοσύνη με συνείδηση, έτσι για αλλαγή;

Αφήνω τον φόβο, αναπνέω και κινούμαι