


1h 10'
2'
11'
11'
14'
9'
9'
5'
Ζούμε σε έναν κόσμο όπου οι οθόνες είναι παντού και το παιχνίδι συχνά μπαίνει σε δεύτερη μοίρα. Οι γονείς βρίσκονται ανάμεσα σε αντικρουόμενα μηνύματα, ενοχές και πρακτικές δυσκολίες, προσπαθώντας να βρουν τι είναι αρκετό, τι είναι υπερβολή και τι είναι πραγματικά βοηθητικό για το παιδί τους.
Αυτή η σειρά δεν έρχεται να απαγορεύσει, να φοβίσει ή να κρίνει. Έρχεται να βάλει πλαίσιο, να δώσει κατανόηση και να προσφέρει ρεαλιστικές ιδέες για το πώς μπορεί να συνυπάρχει το παιχνίδι με τις οθόνες στην καθημερινή οικογενειακή ζωή.
Με πρακτικά παραδείγματα, καθησυχαστική προσέγγιση και έμφαση στο ελεύθερο και δημιουργικό παιχνίδι, η σειρά βοηθά τους γονείς να κάνουν μικρές, εφαρμόσιμες αλλαγές χωρίς συγκρούσεις και χωρίς την πίεση του «τέλειου».
Στόχοι της σειράς
• Να κατανοήσουν οι γονείς πώς οι οθόνες επηρεάζουν τον χρόνο παιχνιδιού και την ανάπτυξη
• Να αναγνωρίζουν σημάδια που δείχνουν ανάγκη για περισσότερο ελεύθερο παιχνίδι
• Να δημιουργήσουν ρεαλιστικές ρουτίνες χωρίς καθημερινές μάχες
• Να εμπλουτίσουν την καθημερινότητα με ιδέες παιχνιδιού χωρίς οθόνες
• Να νιώσουν σιγουριά και λιγότερες ενοχές στις επιλογές τους
Γιατί αξίζει να την παρακολουθήσουν οι γονείς
• Δεν δαιμονοποιεί τις οθόνες
• Σέβεται τη σύγχρονη οικογενειακή πραγματικότητα
• Προσφέρει πρακτικές λύσεις που εφαρμόζονται άμεσα
• Ενισχύει τη σύνδεση παιδιού και γονέα
• Υποστηρίζει το παιχνίδι ως βασικό εργαλείο ανάπτυξης
· Diamond, A. & Lee, K. (2011). Interventions shown to aid executive function development in children 4- to 12-years-old. Science, 333 (6045), 959-64.
· Hoff, E. V. (2005). Imaginary Companions, Creativity, and Self-Image in Middle Childhood. Creativity Research Journal, 17(2–3), 167–180. https://doi.org/10.1080/10400419.2005.9651477
· Isenberg, J. P., & Jalongo, M. R., 2000. Creative expression and play in early childhood. Upper Saddle River, NJ: Merrill/Prentice Hall
· Lauricella, A. R., Wartella, E., & Rideout, V. J. (2015). Young children's screen time: The complex role of parent and child factors. Journal of Applied Developmental Psychology, 36, 11-17.
· Lillard, A.S., Lerner, M.D., Hopkins, E.J., Dore, R.A., Smith, E.D., & Palmquist, C.M. (2013). The impact of pretend play on children’s development: A review of the evidence. Psychological Bulletin, 139 (1), 1-34.
· Maniccia, D. M., Davison, K. K., Marshall, S. J., Manganello, J. A., & Dennison, B. A. (2011). A meta-analysis of interventions that target children's screen time for reduction. Pediatrics, 128(1), e193-e210.
· Mougharbel,F., Chaput,J et als. (2023). Longitudinal associations between different types of screen use and depression and anxiety symptoms in adolescents. https://www.frontiersin.org/journals/public-health/articles/10.3389/fpubh.2023.1101594/full
· Reggio Emilia-Συλλογικό. (2012). Οι χίλιες γλώσσες των παιδιών προσχολικής ηλικίας. Αθήνα: Πατάκης.
· Singer, D.G. & Singer, J.L. (2009). Imagination and play in the electronic age. Cambridge, MA: Harvard University Press.
· UNICEF . On My Mind: Promoting, Protecting and Caring for Children’s Mental Health. New York, NY: UNICEF (2021).
· Weisberg, D.S., Kittredge, A.K., Hirsh-Pasek, K., Golinkoff, R.M., & Klahr, D. (2015). Making play work for education. Phi Delta Kappan, 96 (8), 8-13.
· https://learnplaychildcare.com/2024/09/16/importance-of-unstructured-play-for-children/