Ο ρόλος της αποδοχής στην ανατροφή του παιδιού μου.
Είναι αυτονόητο ότι αποδέχομαι το παιδί μου; Tι σημαίνει αποδέχομαι το παιδί μου στην ολότητά του; Είναι η αγάπη μας ανιδιοτελής; Μπορούμε να ξεχωρίσουμε τα δικά μας θέλω, τα δικά μας όνειρα, τις δικές μας προτιμήσεις και τις προσδοκίες από αυτό που πραγματικά είναι , θέλει, επιθυμεί, εκφράζει το παιδί μας;
Ο Albert Ellis αναφέρει ότι αποδέχομαι κάποιον στο σύνολο του, και με τα θετικά και τα αρνητικά χαρακτηριστικά του. Το να μην εγκρίνω επιλογές, αποφάσεις, ανακοινώσεις και ενέργειες του παιδιού μου, δεν σημαίνει ότι δεν αποδέχομαι το παιδί μου. Σημαίνει μόνο ότι για συγκεκριμένη συμπεριφορά, έχω άλλη άποψη. Δεν ακυρώνει εμένα τον γονέα, όταν το παιδί μου δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες μου. Ο ρόλος του γονέα, εκτός από το να παρέχει τροφή και στέγη, είναι ότι στηρίζει, βοηθάει, καθοδηγεί το παιδί, ενημερώνει για κινδύνους. Ο γονέας ήταν και θα είναι ένας ρόλος ώστε το παιδί να εμπνευστεί, να μοιάσει (και θα μας μοιάσει και στα όμορφά μας και στα άσχημά μας).
H Δήμητρα Σαββιδάκη, Εκπ. παιγνιοθεραπεύτρια, βρέθηκε μαζί με την Αφροδίτη Κονδύλη στην εκπομπή της «Parents’ Lab: Σύγχρονο εργαστήριο γονεϊκότητας».
Τι είναι αυτό που δυσκολεύει συχνά τους γονείς; Πώς μέσα από το παιχνίδι μπορούμε να ανακαλύψουμε τον χαρακτήρα, τα ενδιαφέροντα του παιδιού και να αποδεχτούμε. Τι σημαίνει στην καθημερινότητα αποδέχομαι, σέβομαι και δίνω επιλογές. Πως μπορούμε να κρατήσουμε τα δικά μας θέλω έξω από το πλάνο; Τι σημαίνει για ένα παιδί να βιώνει την αποδοχή καθημερινά; Τι θα σηματοδοτήσει αυτό για το μέλλον;
Συζητήσαμε μαζί τι σημαίνει να μεγαλώνει ένας άνθρωπος με αποδοχή, τι σημαίνει αυτό για το παρόν και το μέλλον του. Το ρόλο της αποδοχής στον συναισθηματικό δεσμό.
Ελπίζουμε να σου άρεσε το Βίντεο. Περιμένουμε τα σχόλιά σου.
Daniel J. Siegel & Tina Payne Bryson (2011). The Whole Brain Child.Delacorte Press
