Η σχολική κοινότητα συνιστά το δεύτερο και εξαιρετικά σημαντικό πλαίσιο ανάπτυξης και διαμόρφωσης των παιδιών, μετά και παράλληλα με την οικογένεια. Εντός της, θα διαμορφωθούν πολυδιάστατες σχέσεις με συνομηλίκους, με ενήλικα πρόσωπα αναφοράς, με τον εαυτό. Η αίσθηση του ανήκειν, η αυτοεκτίμηση, οι κοινωνικές και γνωστικές δεξιότητες, η συνεργασία και συνύπαρξη, η συλλογικότητα είναι μερικά μόνο από τα χαρακτηριστικά που θα καλλιεργούνται για χρόνια στα παιδιά – μέλη της σχολικής ομάδας – τάξης.
Τι γίνεται όμως όταν αυτή σε αυτή τη διαδρομή ένα παιδί συναντά εμπόδια; Πόσο εύκολες ή δύσκολες μπορεί να είναι για κάθε παιδί οι μεταβάσεις και οι παραπάνω ζυμώσεις; Προσαρμογή, ενσωμάτωση, αποδοχή: διεργασίες υψηλών απαιτήσεων.
Αναγνωρίζουμε όλοι μας τη σημασία του να ξυπνάει ένα παιδί το πρωί και να επιθυμεί – ή τουλάχιστον να μη δυσανασχετεί – να πάει στο σχολείο. Η παρέα, η οικειότητα, η σύνδεση με άλλα παιδιά, παίζει καθοριστικό ρόλο σε αυτό. Ας συμβάλλουμε θετικά στην ανθεκτικότητα και την ευημερία των παιδιών μας.
