Παιδί που δεν κάθεται στο τραπέζι; Πώς να σταματήσει το φαγητό να γίνεται καθημερινή μάχη

Έχεις μόλις ετοιμάσει το φαγητό.

Κάθεστε στο τραπέζι.

Και μέσα σε λίγα λεπτά ξεκινά το ίδιο έργο.

Το παιδί σηκώνεται.
Φεύγει.
Παίζει.
Ζητά κάτι άλλο.
Γυρίζει για μία μπουκιά και ξαναφεύγει.

Κάποια στιγμή ακούς τον εαυτό σου να λέει:

«Κάτσε επιτέλους να φας!»

Και κάπου εκεί το φαγητό παύει να είναι μια στιγμή σύνδεσης και μετατρέπεται σε μια καθημερινή μάχη.

Αν έχεις αναρωτηθεί γιατί το παιδί σου δεν μπορεί να μείνει στο τραπέζι, αν φταις εσύ, αν χρειάζονται περισσότερα όρια ή αν πρόκειται απλώς για μια δύσκολη φάση, αυτό το webinar θα σου δώσει απαντήσεις βασισμένες στην επιστήμη της παιδικής διατροφής και ανάπτυξης.

Μαζί με την Ολυμπία Βλασερού, Διαιτολόγο Διατροφολόγο, θα δούμε τι πραγματικά κρύβεται πίσω από τη συμπεριφορά του παιδιού στο τραπέζι και πώς μπορείς να δημιουργήσεις ένα πιο ήρεμο περιβάλλον γύρω από το φαγητό χωρίς φωνές, πιέσεις και διαπραγματεύσεις.

Μέσα από το webinar θα μάθεις:

• Γιατί πολλά παιδιά δυσκολεύονται να μείνουν στο τραπέζι χωρίς αυτό να σημαίνει ότι υπάρχει πρόβλημα
• Τι μπορεί να κρύβεται πίσω από την άρνηση φαγητού και τις συνεχείς διακοπές στο γεύμα
• Ποιες γονεϊκές αντιδράσεις αυξάνουν άθελά τους την ένταση γύρω από το φαγητό
• Πώς να δημιουργήσεις πιο ήρεμα οικογενειακά γεύματα χωρίς πίεση και κυνηγητό
• Πώς να βάζεις όρια γύρω από το τραπέζι χωρίς φωνές και απειλές
• Πώς η σχέση με το φαγητό επηρεάζει την αυτονομία, την αυτοεικόνα και τη συναισθηματική ασφάλεια του παιδιού

Θα συζητήσουμε επίσης:

• Γιατί κάποια παιδιά δεν μπορούν να μείνουν ούτε λίγα λεπτά στο τραπέζι
• Αν πρόκειται για θέμα χαρακτήρα, ορίων ή αναπτυξιακής φάσης
• Τι να κάνεις όταν το παιδί θέλει συνεχώς να σηκώνεται ή να παίζει αντί να φάει
• Πώς επηρεάζουν οι πιέσεις και τα «άλλη μία μπουκιά» τη σχέση του παιδιού με το φαγητό
• Πότε η άρνηση φαγητού είναι φυσιολογική και πότε χρειάζεται περαιτέρω διερεύνηση
• Πώς το οικογενειακό τραπέζι μπορεί να γίνει ξανά χώρος σύνδεσης και όχι σύγκρουσης

Γιατί το φαγητό δεν αφορά μόνο το τι τρώει ένα παιδί.

Αφορά το πώς νιώθει.

Το πώς συνδέεται με το σώμα του.

Το πώς βιώνει την οικογένεια γύρω από το τραπέζι.

Και πολλές φορές, πίσω από τη δυσκολία στο φαγητό, δεν κρύβεται ένα «δύσκολο παιδί», αλλά ένα παιδί που χρειάζεται κατανόηση, ασφάλεια και λιγότερη πίεση.