Πώς να θέσω όρια στη χρήση της οθόνης με τρόπο που δεν βλάπτει τη σχέση

Οι οθόνες είναι πια μέρος της καθημερινότητάς μας – και της καθημερινότητας των παιδιών μας. Και κάπου ανάμεσα στις σχολικές εργασίες, τη χαλάρωση, τα παιχνίδια, τα μηνύματα και τα reels, αναρωτιέσαι:

• Πόση ώρα είναι αρκετή;
• Πώς να του πω «ως εδώ» χωρίς να θυμώσει;
• Πώς να βρούμε μια κοινή συμφωνία – όχι μια καθημερινή μάχη;

Σε αυτό το webinar, θα δούμε πώς να προσεγγίσουμε τις οθόνες όχι ως απειλή, αλλά ως ευκαιρία για συζήτηση, σύνδεση και υπευθυνότητα. Όχι με τιμωρίες, αφαιρέσεις και γκρίνια, αλλά με σαφή όρια, διάλογο και συμφωνίες που έχουν τη συναίνεση του παιδιού. Γιατί τα όρια που σέβονται και τις δύο πλευρές, είναι εκείνα που χτίζουν πραγματική εμπιστοσύνη.

Τι θα κερδίσεις από τη συμμετοχή σου:

• Θα καταλάβεις τι σημαίνει πραγματικά «όριο» και πώς διαφοροποιείται από την απαγόρευση.
• Θα δεις πώς να θέτεις όρια χωρίς φωνές, ντροπή ή ενοχές.
• Θα πάρεις εργαλεία για να συμφωνήσεις τα όρια με το παιδί σου – αντί να τα επιβάλεις.
• Θα μάθεις πώς η ρύθμιση της χρήσης οθονών συνδέεται με τη συναισθηματική ρύθμιση του παιδιού.
• Θα αναγνωρίσεις πότε οι οθόνες είναι διέξοδος και πότε σημάδι ενός άλλου εσωτερικού αιτήματος.
• Θα χτίσεις βήμα-βήμα ένα πλαίσιο εμπιστοσύνης, όπου το παιδί παίρνει ρόλο και ευθύνη.

Τι θα συζητήσουμε – Οι ερωτήσεις στον επαγγελματία:

1. Πώς μπορώ να βάλω όρια στις οθόνες χωρίς να μετατραπεί η διαδικασία σε καθημερινή σύγκρουση;
2. Τι μπορώ να κάνω όταν το παιδί θυμώνει ή αντιδρά έντονα όταν του ζητώ να σταματήσει να βλέπει οθόνη;
3. Πώς χτίζεται μια κοινή συμφωνία για τη χρήση οθονών που να σέβεται και το παιδί και τον γονιό;
4. Πόση ώρα θεωρείται "φυσιολογική" για κάθε ηλικία και πώς να προσαρμόζω τα όρια ανάλογα με τις ανάγκες του παιδιού μου;
5. Πώς να διακρίνω πότε η χρήση οθονών λειτουργεί ως “καταφύγιο” για το παιδί μου και τι να κάνω σε αυτή την περίπτωση;
6. Πώς μπορώ να εμπλέξω το παιδί στη διαδικασία θέσπισης ορίων, ώστε να νιώθει ότι έχει λόγο και όχι απλώς να εκτελεί;

Αυτό το webinar δεν έρχεται να σου δώσει έτοιμους κανόνες, αλλά να σου ανοίξει έναν άλλον δρόμο: έναν δρόμο σύνδεσης, αμοιβαίου σεβασμού και ενίσχυσης της εσωτερικής πειθαρχίας – όχι επιβολής.