«Έλα, δώσε ένα φιλάκι στη γιαγιά.»
«Μην κάνεις έτσι, είναι θείος σου.»
«Γιατί δεν θέλεις αγκαλιά;»
Μικρές καθημερινές στιγμές που συχνά περνούν απαρατήρητες. Κι όμως, μέσα από αυτές τα παιδιά αρχίζουν να διαμορφώνουν την εικόνα που έχουν για το σώμα τους, τα προσωπικά τους όρια και το δικαίωμά τους να πουν «όχι».
Το σώμα ενός παιδιού τού ανήκει.
Αυτή η φράση μοιάζει απλή, όμως αποτελεί μία από τις σημαντικότερες βάσεις της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης, της αυτοεκτίμησης και της προστασίας των παιδιών.
Σε αυτό το webinar, η Μαρία Λιάτη, Ψυχοθεραπεύτρια και Ομοιοπαθητικός, εξηγεί πώς μπορούμε να μιλήσουμε στα παιδιά για τα όρια του σώματος και τη συναίνεση με τρόπο κατανοητό, ασφαλή και κατάλληλο για την ηλικία τους.
Γιατί η εκπαίδευση γύρω από τη συναίνεση δεν ξεκινά στην εφηβεία.
Ξεκινά από τις μικρές καθημερινές στιγμές όπου το παιδί μαθαίνει ότι τα συναισθήματα, οι ανάγκες και τα όριά του έχουν αξία.
Μέσα από το webinar θα μάθεις:
• Γιατί η εκπαίδευση γύρω από τα όρια του σώματος είναι σημαντική από την προσχολική ηλικία
• Πώς να μιλάς στο παιδί σου για τη συναίνεση με τρόπο απλό και κατανοητό
• Πώς να ενισχύεις την αυτοεκτίμηση και την αίσθηση ασφάλειας του παιδιού
• Πώς να δημιουργήσεις ένα περιβάλλον εμπιστοσύνης και ανοιχτής επικοινωνίας
• Πώς η καθημερινή επικοινωνία συμβάλλει στην πρόληψη δύσκολων καταστάσεων
• Πρακτικούς τρόπους για να διδάξεις τον σεβασμό προς το σώμα και τα όρια των άλλων
Θα συζητήσουμε επίσης:
• Πώς να εξηγήσεις σε ένα μικρό παιδί ότι έχει δικαίωμα να λέει «όχι»
• Τι μπορείς να κάνεις όταν δεν θέλει να αγκαλιάσει ή να φιλήσει συγγενείς
• Πώς να μιλήσεις για πιθανούς κινδύνους χωρίς να προκαλέσεις φόβο
• Ποια σημάδια μπορεί να δείχνουν ότι έχουν παραβιαστεί τα όρια ενός παιδιού
• Πώς να χτίσεις μια σχέση ώστε να νιώθει ασφαλές να σου μιλήσει για οτιδήποτε το απασχολεί
Η συναίνεση δεν είναι μια λέξη που μαθαίνουμε στα παιδιά.
Είναι μια στάση ζωής που χτίζεται μέσα από τον σεβασμό, την επικοινωνία και την εμπιστοσύνη.
Και ίσως είναι ένα από τα σημαντικότερα δώρα που μπορούμε να τους προσφέρουμε.
Γιατί ένα παιδί που γνωρίζει ότι το σώμα του τού ανήκει, μεγαλώνει με περισσότερη ασφάλεια, αυτοπεποίθηση και σεβασμό προς τον εαυτό του και τους άλλους.
Alderson, P. (2024). Bodily integrity and autonomy of the youngest children and consent to their healthcare. Clinical Ethics, 19(4), 291–296. https://doi.org/10.1177/14777509231188006
Finkelhor, D. (2009). The prevention of childhood sexual abuse. The Future of Children, 19(2), 169–194. https://doi.org/10.1353/foc.0.0035
Gubbels, J., van der Put, C. E., Stams, G. J. M., & Assink, M. (2021). Effective components of school-based prevention programs for child abuse: A meta-analytic review. Clinical Child and Family Psychology Review, 24(3), 553–578. https://doi.org/10.1007/s10567-021-00353-5
Lamb, M. E., Orbach, Y., Hershkowitz, I., Esplin, P. W., & Horowitz, D. (2007). A structured forensic interview protocol improves the quality and informativeness of investigative interviews with children: A review of research using the NICHD Investigative Interview Protocol. Child Abuse & Neglect, 31(11–12), 1201–1231. https://doi.org/10.1016/j.chiabu.2007.03.021
McElvaney, R. (2015). Disclosure of child sexual abuse: Delays, non-disclosure and partial disclosure. What the research tells us and implications for practice. Child Abuse Review, 24(3), 159–169. https://doi.org/10.1002/car.2280
Walsh, K., Zwi, K., Woolfenden, S., & Shlonsky, A. (2015). School-based education programmes for the prevention of child sexual abuse. Cochrane Database of Systematic Reviews, 2015(4), Article CD004380. https://doi.org/10.1002/14651858.CD004380.pub3
Zajac, K., Ralston, M. E., & Smith, D. W. (2015). Maternal support following childhood sexual abuse: Associations with children's adjustment post-disclosure and at 9-month follow-up. Child Abuse & Neglect, 44, 66–75. https://doi.org/10.1016/j.chiabu.2015.02.011
