Η γείωση, αναφέρεται στον φυσικό σύνδεσμο του ανθρώπου με τη γη, συνήθως μέσω της αφής του γυμνού δέρματος με το έδαφος.
Γνωρίζω ότι η σχέση με το σώμα μου και η επαφή μαζί του μπορεί να είναι μια πολύ καινούρια πληροφορία! Κάθε φορά που εκτιθόμαστε σε νέες πληροφορίες χρειαζόμαστε εργαλεία συγκέντρωσης για να μπορούμε να την παρακολουθήσουμε και σε αυτό μας βοηθά πολύ η εμπειρία της γείωσης.
Τα ίδια μας τα πόδια γνωρίζουν να μας προάγουν σε νέες εμπειρίες με ασφάλεια. Άλλωστε έτσι γεννηθήκαμε, με αυτά προωθηθήκαμε από το ενδομήτριο περιβάλλον στον έξω κόσμο, τη ζωή. Ο τρόπος που τα πόδια μας πατάνε στο έδαφος και η υποστήριξη που βιώνουν, η γείωσή μας δηλαδή, είναι το δεύτερο πρακτικό εργαλείο. Το σώμα μας λειτουργεί σαν αλυσίδα όπου ο κάθε κρίκος της αλληλοεπιδρά και καθορίζει τον επόμενο. Ο τρόπος που πατάμε λοιπόν επηρεάζει τον τρόπο που όλο μας το σώμα στέκεται.
Υπάρχουν αρκετές θεωρίες και μελέτες που διερευνούν τα πιθανά οφέλη της γείωσης για την υγεία μας, αν και αυτό το πεδίο εξακολουθεί να ερευνάται.
Η γείωση είναι μια εμπειρία την οποία μπορούμε να εκμεταλλευτούμε σε ψυχοσυναισθηματικό επίπεδο.
Η γείωση μας βοηθάει να εμπειρευτούμε τη ζωή μας πιο σταθερά και πιο υποστηρικτικά. Αποκτώντας επίγνωση μέσα από αυτήν την εμπειρία μπορώ να κάνω διαχείριση της έντασης που υπάρχει. Τα πόδια μας μας στηρίζουν. Αντιλαμβάνομαι ότι το έδαφος είναι υποστηρικτικό προς εμένα και μπορώ να πω ότι κρατάω την εμπειρία του να υποστηρίζομαι από τη γη.
Σε καθιστή θέση κάνω μαλάξεις στο ένα πέλμα για 1’, έπειτα σηκώνομαι να πατήσω και να αισθανθώ τη διαφορά ανάμεσα στα δύο πέλματα. Έπειτα συνεχίζω με το άλλο πέλμα και τέλος σηκώνομαι πάλι, βηματίζω και αισθάνομαι τη συνολική αίσθηση αλλαγής στα πέλματα.
