Παιδική Διατροφή και Επιλεκτική Σίτιση: Ο Πλήρης Οδηγός

• Τις πιο συχνές δυσκολίες γύρω από την παιδική διατροφή
• Πρακτικές κατευθύνσεις
• Τι συνήθως δεν βοηθά
• Ιδέες για ισορροπημένα σνακ και συνταγές
•  Πώς συνδέονται η εικόνα σώματος και οι διατροφικές διαταραχές,
• Πού μπορείς να βρεις πιο αναλυτική καθοδήγηση από ειδικούς μέσα στο Project Parenting

«Τρώει μόνο μακαρόνια και πατάτες.»
«Δεν δοκιμάζει τίποτα καινούριο.»
«Αν δεν του βάλω οθόνη, δεν τρώει.»
«Κάθε γεύμα καταλήγει σε πίεση, φωνές ή ενοχές.»

Αν αναγνωρίζεις κάτι από τα παραπάνω, να ξέρεις πως πολλές οικογένειες αντιμετωπίζουν παρόμοιες δυσκολίες γύρω από το φαγητό.

Η παιδική διατροφή είναι κάτι περισσότερο από το φαγητό

Η παιδική διατροφή δεν αφορά μόνο το αν το παιδί τρώει λαχανικά ή πόσο “σωστό” είναι το lunchbox του. Αφορά:

• τη σχέση που χτίζει με το σώμα του,
• τον τρόπο που μαθαίνει να ακούει την πείνα και τον κορεσμό του,
• το πώς συνδέει το φαγητό με ασφάλεια, πίεση, αγάπη ή έλεγχο,
• και το πώς βιώνει την οικογένεια γύρω από το τραπέζι.

Πώς δημιουργείται το άγχος γύρω από το φαγητό

Σήμερα οι γονείς μεγαλώνουν παιδιά μέσα σε μία εποχή γεμάτη πληροφορία, social media, “τέλεια” lunchboxes, διατροφικές τάσεις και αντικρουόμενες συμβουλές.

Και κάπου εκεί το φαγητό από ανάγκη και σύνδεση μετατρέπεται πολλές φορές σε άγχος.

Πολλές φορές, χωρίς να το καταλάβουμε, το τραπέζι γίνεται χώρος διαπραγμάτευσης και σύγκρουσης.

Ο γονιός αγχώνεται μήπως το παιδί δεν παίρνει αρκετά θρεπτικά συστατικά, μήπως “κακομάθει”, μήπως μείνει πίσω στην ανάπτυξη ή αποκτήσει “κακές συνήθειες”.

Και το παιδί, από την άλλη, προσπαθεί να ασκήσει έλεγχο, να εκφράσει τις ανάγκες του ή απλά να διαχειριστεί έναν κόσμο γεμάτο νέες γεύσεις, υφές και απαιτήσεις.

Δεν υπάρχει το "τέλειο" παιδί που τρώει τα πάντα

Δεν χρειάζεται κάθε γεύμα να είναι ιδανικό ούτε κάθε παιδί να τρώει “υποδειγματικά”.

Αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι το συνολικό κλίμα γύρω από τη διατροφή: αν υπάρχει ηρεμία, σύνδεση, ευελιξία και εμπιστοσύνη.

Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι κάθε παιδί έχει διαφορετικό ρυθμό ανάπτυξης, διαφορετικές ανάγκες και διαφορετική σχέση με το φαγητό.

Υπάρχουν παιδιά που αγαπούν τη δοκιμή νέων τροφών και άλλα που χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να αισθανθούν ασφάλεια απέναντι σε μία νέα γεύση ή υφή.

Πολύ συχνά, οι δυσκολίες γύρω από το φαγητό αποτελούν μέρος της φυσιολογικής ανάπτυξης και χρειάζονται υπομονή, συνέπεια και λιγότερη πίεση.

Η παγίδα των social media και των "τέλειων" γευμάτων

Τα social media προβάλλουν συχνά μία εξιδανικευμένη εικόνα παιδικής διατροφής, γεμάτη “τέλεια” γεύματα, παιδιά που τρώνε τα πάντα και lunchboxes που μοιάζουν αψεγάδιαστα.

Αυτές οι εικόνες μπορούν να δημιουργήσουν ακόμη μεγαλύτερο άγχος στους γονείς και να τους κάνουν να νιώθουν ότι αποτυγχάνουν, ενώ στην πραγματικότητα η αληθινή ζωή των περισσότερων οικογενειών είναι πολύ διαφορετική.

Η παιδική διατροφή δεν χρειάζεται τελειότητα.

Χρειάζεται ισορροπία, ρεαλισμό και μία σχέση όπου το παιδί μπορεί να αισθάνεται ασφάλεια γύρω από το φαγητό, χωρίς φόβο, πίεση ή συνεχείς συγκρίσεις.

Το φαγητό είναι από τις πρώτες σχέσεις που δημιουργεί ένα παιδί με τον κόσμο. Συνδέεται με:
• επιβίωση,
• ρύθμιση,
• σύνδεση,
• παρηγοριά,
• ανεξαρτησία,
• έλεγχο.

Γι’ αυτό και όταν ένα παιδί αρνείται να φάει, ο γονιός συχνά δεν βιώνει μόνο μια πρακτική δυσκολία. Βιώνει φόβο.

Φόβο ότι:
• το παιδί δεν μεγαλώνει σωστά,
• δεν παίρνει θρεπτικά συστατικά,
• θα αρρωστήσει,
• “κάτι δεν κάνει σωστά ως γονιός”.

Και τότε, χωρίς να το καταλάβουμε, το τραπέζι μετατρέπεται σε χώρο πίεσης.

Η πίεση στο τραπέζι φέρνει τα αντίθετα αποτελέσματα

Αρχίζουν φράσεις όπως:
• «Άλλη μία μπουκιά.»
• «Δεν έφαγες τίποτα.»
• «Αν δεν φας, δεν έχει γλυκό.»
• «Κοίτα το αδερφάκι σου πώς τρώει.»

Το πρόβλημα είναι ότι όσο περισσότερο πιέζεται ένα παιδί, τόσο περισσότερο απομακρύνεται από τα φυσικά του σήματα πείνας και κορεσμού.

Πολλά παιδιά γεννιούνται με μία φυσική ικανότητα να ρυθμίζουν το φαγητό τους. Συνήθως τρώνε όταν πεινούν και σταματούν όταν χορτάσουν. Ωστόσο, όταν γύρω από το φαγητό υπάρχει συνεχής έλεγχος, πίεση ή άγχος, το παιδί αρχίζει σταδιακά να χάνει αυτή τη σύνδεση με το σώμα του. Αντί να ακούει την πείνα και τον κορεσμό του, αρχίζει να τρώει για να ευχαριστήσει, να αποφύγει την ένταση ή να αποκτήσει λίγο έλεγχο μέσα στη διαδικασία.

Το παιδί αισθάνεται ότι παρακολουθείται συνεχώς: πόσο έφαγε, τι άφησε, πόσο γρήγορα τρώει, αν δοκίμασε κάτι καινούργιο.

Social media, τέλεια lunchboxes και μη ρεαλιστικές προσδοκίες

Ιδιαίτερα σήμερα, όπου υπάρχει υπερπληροφόρηση γύρω από τη διατροφή, πολλοί γονείς νιώθουν ότι πρέπει συνεχώς να “κάνουν τα πάντα σωστά”. Βλέπουν εικόνες από “τέλεια” lunchboxes, ακούνε αντικρουόμενες συμβουλές για ζάχαρη, γλουτένη, επεξεργασμένα τρόφιμα ή “σωστές” τροφές και συχνά αισθάνονται ότι κρίνονται διαρκώς για τις επιλογές τους.

Παράλληλα, όταν ένα παιδί ακούει συνεχώς ότι υπάρχουν “καλά” και “κακά” τρόφιμα ή ότι κάποια φαγητά “παχαίνουν”, μπορεί να αρχίσει να συνδέει το φαγητό με ενοχή και φόβο. Η σχέση με τη διατροφή τότε γίνεται ακόμα πιο περίπλοκη, ιδιαίτερα όσο μεγαλώνει και εκτίθεται στα social media, στις συγκρίσεις και στα πρότυπα σώματος.

Πώς χτίζεται μια υγιής σχέση με το φαγητό

Το οικογενειακό τραπέζι δεν χρειάζεται να είναι πεδίο μάχης ή αξιολόγησης. Αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι να δημιουργηθεί ένα περιβάλλον όπου το παιδί νιώθει ασφάλεια, βλέπει ποικιλία τροφών χωρίς πίεση και μαθαίνει σταδιακά να εμπιστεύεται το σώμα του και τις ανάγκες του.

Ένα παιδί χρειάζεται:

• σταθερότητα, 
• επανάληψη, 
• έκθεση στις τροφές χωρίς πίεση, 
• αίσθηση ασφάλειας, 
• συμμετοχή, 
• και γονείς που λειτουργούν ως πρότυπα. 

Δεν χρειάζεται τέλειους γονείς.

Η σχέση με το φαγητό δεν χτίζεται σε μία μέρα ούτε καταστρέφεται από ένα γεύμα. Χτίζεται μέσα από χιλιάδες μικρές εμπειρίες.

Θέλεις να καταλάβεις βαθύτερα γιατί το παιδί σου δυσκολεύεται με το φαγητό;

Μέσα στο Project Parenting μπορείς να βρεις:

• webinars για την επιλεκτική σίτιση, 
• πρακτικούς οδηγούς για ήρεμα οικογενειακά γεύματα, 
• videos ειδικών για παιδιά που αρνούνται τροφές, 
• και πραγματικές στρατηγικές για να μειωθεί η ένταση γύρω από το τραπέζι. 

Ανακάλυψε περισσότερα για την παιδική διατροφή και ξεκλείδωσε όλο το περιεχόμενο της πλατφόρμας για να αποκτήσεις πρακτική καθοδήγηση από ειδικούς και εργαλεία που μπορείς να εφαρμόσεις στην καθημερινότητά σου.

Η επιλεκτική σίτιση είναι μία από τις πιο συχνές δυσκολίες στην παιδική ηλικία. 

Πολλά παιδιά:

• απορρίπτουν τροφές που παλιότερα έτρωγαν, 
• δυσκολεύονται με νέες γεύσεις, 
• τρώνε μόνο συγκεκριμένες υφές, 
• ή περιορίζουν σημαντικά τις επιλογές τους. 

Συχνά οι γονείς νιώθουν ότι το παιδί «ζει μόνο με 5 φαγητά».

Κάποιες φορές αυτό είναι αναπτυξιακά φυσιολογικό. Άλλες φορές όμως χρειάζεται περισσότερη υποστήριξη.

Σημάδια πιο σοβαρής επιλεκτικής σίτισης

Πιθανές ενδείξεις είναι:

• πολύ μικρή ποικιλία τροφών, 
• αποκλεισμός ολόκληρων ομάδων τροφίμων, 
• έντονη δυσφορία σε συγκεκριμένες υφές ή μυρωδιές, 
• άγχος στο τραπέζι, 
• έντονες αντιδράσεις στη θέα τροφών, 
• αισθητηριακές δυσκολίες. 

Σε αυτές τις περιπτώσεις δεν βοηθούν:

• η πίεση, 
• οι φωνές, 
• οι τιμωρίες, 
• η ντροπή, 
• ή το «αν πεινάσει θα φάει». 

Αυτό που βοηθά είναι η σταδιακή έκθεση, η ασφάλεια και πολλές φορές η συνεργασία με ειδικό.

Τι να κάνεις όταν επιστρέφει το τάπερ ανέπαφο

Αυτό είναι από τα πιο συχνά σημεία ενοχής για τους γονείς.

Όμως πριν πανικοβληθείς, σκέψου:

• Έφαγε καλό πρωινό; 
• Δεν είχε χρόνο στο διάλειμμα; 
• Δεν μπορούσε να ανοίξει το τάπερ; 
• Ήταν το φαγητό σε θερμοκρασία που δεν του άρεσε; 
• Ντρεπόταν; 
• Αποσπάστηκε από τα άλλα παιδιά; 

Ένα γεύμα δεν καθορίζει τη συνολική διατροφή ενός παιδιού.

Πιο σημαντικό είναι:

• τι τρώει συνολικά μέσα στην εβδομάδα, 
• αν αναπτύσσεται φυσιολογικά, 
• αν έχει ενέργεια, 
• αν συμμετέχει στη ζωή του, 
• και αν το φαγητό παραμένει μία σχετικά ήρεμη εμπειρία.

1. Μην πιέζεις

Η πίεση μπορεί να φέρει το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα.

Το παιδί χρειάζεται να αισθάνεται ότι έχει κάποιον έλεγχο πάνω στο σώμα του.

2. Συνέχισε την έκθεση

Ένα παιδί μπορεί να χρειαστεί να δει μία τροφή πολλές φορές μέχρι να τη δοκιμάσει.

Αυτό δεν σημαίνει αποτυχία.

3. Βάλε πάντα μία “ασφαλή” τροφή στο τραπέζι

Μία τροφή που ξέρεις ότι το παιδί καταναλώνει ευχάριστα.

Αυτό μειώνει το άγχος.

4. Εμπλοκή στην προετοιμασία

Τα παιδιά συχνά δοκιμάζουν πιο εύκολα τροφές:

• που βοήθησαν να φτιαχτούν, 
• που διάλεξαν, 
• ή που «έστησαν» τα ίδια. 

5. Δούλεψε με το περιβάλλον

Μερικά παιδιά δυσκολεύονται:

• με τη φασαρία, 
• τις μυρωδιές, 
• τις πολλές εικόνες, 
• ή την επαφή διαφορετικών τροφών μεταξύ τους. 

Ένα τάπερ με χωρίσματα μπορεί να βοηθήσει πολύ. 

Μία πρακτική ιδέα για το σχολικό τάπερ είναι να περιλαμβάνει:

• 2 επιλογές από φρούτα ή λαχανικά, 
• 1 επιλογή αμύλου, 
• 1 πηγή πρωτεΐνης, 
• 1 ντιπ ή συνοδευτικό. 

Δεν χρειάζεται να είναι “τέλειο”.

Χρειάζεται:

• ποικιλία, 
• επανάληψη, 
• χρώμα, 
• και ρεαλισμός. 

Ιδέες για θρεπτικά σνακ

Βασισμένες στις κατευθύνσεις των ειδικών του Project Parenting: 

Αλμυρές επιλογές

• Μπατζίνα κολοκυθιού 
• Τορτίγια με αυγό και αβοκάντο 
• Σάντουιτς ολικής με τυρί και λαχανικά 
• Χούμους με sticks λαχανικών 
• Παξιμάδι με ντομάτα και ανθότυρο 
• Κεφτεδάκια οσπρίων 
• Κριτσίνια ολικής με τυρί 

Γλυκές επιλογές

• Γιαούρτι με φρούτο 
• Μπανάνα με ταχίνι 
• Σπιτικά pancakes βρώμης 
• Λαδοκούλουρα με φυσικές πρώτες ύλες 
• Μπάρες χωρίς προσθήκη ζάχαρης 
• Παξιμάδι με φυστικοβούτυρο και μέλι 

Παξιμάδια: είναι καλή επιλογή για παιδιά;

Ναι, ειδικά όταν επιλέγουμε ποιοτικές εκδοχές ολικής άλεσης. 

Τα παξιμάδια:

• είναι εύκολα στη μεταφορά, 
• έχουν φυτικές ίνες, 
• συντηρούνται εύκολα, 
• και μπορούν να συνδυαστούν με πολλές τροφές. 

Ιδέες συνδυασμών

• Παξιμάδι με ντομάτα και φέτα 
• Παξιμάδι με αβοκάντο 
• Παξιμάδι με ταχίνι και μέλι 
• Ντάκος 
• Παξιμάδι με γιαούρτι και φρούτο 

Η σημασία των πρώτων υλών

Η ποιότητα των τροφών επηρεάζει:

• την ενέργεια, 
• τον κορεσμό, 
• την πέψη, 
• τη διάθεση, 
• ακόμα και τη σχέση με το φαγητό. 

Τρόφιμα πλούσια σε:

• φυτικές ίνες, 
• ελαιόλαδο, 
• ολική άλεση, 
• φυσικά συστατικά, 

μπορούν να βοηθήσουν:

• στη σταθερότητα της ενέργειας, 
• στην καλύτερη πέψη, 
• και στη μεγαλύτερη αίσθηση κορεσμού.

Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη που κάνουμε είναι ότι χωρίζουμε τις τροφές σε:

• “καλές” 
• και “κακές”. 

Αυτό συχνά δημιουργεί:

• ενοχές, 
• υπερκατανάλωση, 
• κρυφό φαγητό, 
• και μεγαλύτερη εμμονή με το γλυκό. 

Η λύση δεν είναι η απαγόρευση. Είναι η ισορροπία. 

Ένα γλυκό σνακ μπορεί να έχει θέση σε μία ισορροπημένη διατροφή όταν:

• περιέχει καλές πρώτες ύλες, 
• έχει φυτικές ίνες, 
• περιλαμβάνει καλά λιπαρά, 
• και δεν χρησιμοποιείται ως ανταμοιβή ή παρηγοριά. 

«Αν δεν του βάλω παιδικά, δεν ανοίγει το στόμα του.»

Είναι μία φράση που ακούγεται συχνά στα σπίτια με μικρά παιδιά. Και είναι απολύτως κατανοητό πώς φτάνει μία οικογένεια σε αυτή τη λύση. Οι γονείς είναι κουρασμένοι, οι ρυθμοί της καθημερινότητας πιεστικοί και πολλές φορές το φαγητό μοιάζει με μία ακόμη μάχη που πρέπει να δοθεί μέσα στην ημέρα.

Οι οθόνες συχνά φαίνεται να προσφέρουν μια γρήγορη λύση. Το παιδί αποσπάται, κάθεται πιο ήσυχα και το γεύμα ολοκληρώνεται πιο εύκολα.

Όμως όταν η οθόνη γίνεται σταθερά μέρος κάθε γεύματος, το παιδί δυσκολεύεται να συνδεθεί με τα σήματα του σώματός του. Δεν παρατηρεί αν πεινάει ή αν έχει χορτάσει. Δεν εξερευνά τις γεύσεις, τις υφές και τις μυρωδιές της τροφής. Το φαγητό γίνεται μία αυτόματη διαδικασία που συμβαίνει παράλληλα με κάτι άλλο.

Αυτό δεν σημαίνει ότι ένα παιδί που έφαγε βλέποντας μία ταινία θα αποκτήσει πρόβλημα στη σχέση του με το φαγητό. Η γονεϊκότητα δεν κρίνεται από μεμονωμένες στιγμές.

Αν όμως θέλεις σταδιακά να μειώσεις την εξάρτηση από τις οθόνες στο τραπέζι, μπορείς να δοκιμάσεις:

• να ξεκινήσεις με ένα μόνο γεύμα χωρίς οθόνη μέσα στην ημέρα,
• να δημιουργήσεις μικρές συζητήσεις γύρω από το τραπέζι,
• να ενθαρρύνεις το παιδί να περιγράψει τη γεύση ή την υφή μιας τροφής,
• να αποδεχτείς ότι η μετάβαση μπορεί να χρειαστεί χρόνο.

Ο στόχος δεν είναι η τελειότητα. Είναι να βοηθήσουμε το παιδί να αποκτήσει ξανά επαφή με την εμπειρία του φαγητού.

Χούμους

Υλικά:

• 250γρ. ρεβίθια 
• ταχίνι 
• ελαιόλαδο 
• κύμινο 

Χτυπάς όλα τα υλικά στο multi μέχρι να γίνουν κρέμα. 

Μπατζίνα κολοκυθιού

Μία εύκολη επιλογή για:

• σχολείο, 
• απογευματινό, 
• ή οικογενειακό τραπέζι. 

Μπορεί να συνδυαστεί με:

• γιαούρτι, 
• ντοματίνια, 
• ή τυρί. 

Mini sandwich ideas

• Τορτίγια με χούμους και αγγούρι 
• Ψωμί ολικής με ανθότυρο και ντομάτα 
• Παξιμάδι με αβοκάντο 
• Τορτίγια με αυγό 

Τι χρειάζεται να θυμάσαι ως γονιός

Το παιδί σου δεν χρειάζεται:

• τέλειο lunchbox, 
• βιολογικά γεύματα κάθε μέρα, 
• ή Pinterest αισθητική. 

Χρειάζεται:

• ασφάλεια, 
• σύνδεση, 
• επανάληψη, 
• έκθεση, 
• και έναν γονιό που δεν πανικοβάλλεται κάθε φορά που δεν τρώει λαχανικά.

Οι απόψεις των παιδιών για το σώμα τους ξεκινούν πολύ νωρίς. Ακόμα και παιδιά 3 ετών μπορεί να έχουν αρνητικές σκέψεις για το σώμα τους. 

Η εικόνα σώματος επηρεάζεται από:

• το οικογενειακό περιβάλλον, 
• τα social media, 
• τα σχόλια, 
• τις δίαιτες, 
• και τα πρότυπα ομορφιάς. 

Όταν ένα παιδί μεγαλώνει ακούγοντας:

• «πάχυνες», 
• «μη φας άλλο», 
• «εγώ σήμερα δεν θα φάω γιατί έκανα παρασπονδία», 

μαθαίνει ότι το σώμα είναι κάτι που πρέπει συνεχώς να διορθώνεται.

Η σχέση με το φαγητό χτίζεται κάθε μέρα

Όταν μιλάμε για παιδική διατροφή, είναι εύκολο να εστιάσουμε μόνο στο τι τρώει το παιδί. 

• Αν έφαγε τα λαχανικά του.
• Αν δοκίμασε κάτι καινούριο.
• Αν τελείωσε το φαγητό του.
• Αν το lunchbox επέστρεψε άδειο.

Όμως η διατροφή είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο από αυτό. Κάθε γεύμα είναι μια ευκαιρία για το παιδί να μάθει κάτι για το σώμα του.

• Να αναγνωρίσει την πείνα του.
• Να καταλάβει πότε χορταίνει.
• Να έρθει σε επαφή με νέες γεύσεις.
• Να παρατηρήσει τις προτιμήσεις του.
• Να αισθανθεί ασφάλεια.
• Να συνδεθεί με την οικογένειά του.

Γι' αυτό και η μεγαλύτερη επιτυχία δεν είναι να φάει το παιδί όλα τα μπρόκολα που υπάρχουν στο πιάτο του. Η μεγαλύτερη επιτυχία είναι να μπορεί να κάθεται στο τραπέζι χωρίς φόβο. Χωρίς πίεση. Χωρίς ντροπή. Χωρίς την αίσθηση ότι αξιολογείται σε κάθε μπουκιά.

Γιατί η σχέση που θα αναπτύξει σήμερα με το φαγητό μπορεί να το ακολουθεί για πολλά χρόνια. Μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο που φροντίζει τον εαυτό του. Τον τρόπο που βλέπει το σώμα του. Τον τρόπο που αντιμετωπίζει τις ανάγκες του. Και τον τρόπο που θα μεταφέρει αργότερα αυτές τις εμπειρίες στη δική του οικογένεια.

Δεν χρειάζεται να είσαι τέλειος γονιός για να βοηθήσεις το παιδί σου να χτίσει μια υγιή σχέση με το φαγητό. Δεν χρειάζεται να ετοιμάζεις καθημερινά τα πιο ισορροπημένα γεύματα. Δεν χρειάζεται να έχεις όλες τις απαντήσεις.

Χρειάζεται να υπάρχει χώρος για δοκιμή.

Χρειάζεται να υπάρχει υπομονή.

Χρειάζεται να υπάρχει εμπιστοσύνη.

Εμπιστοσύνη στη διαδικασία.

Εμπιστοσύνη στο παιδί.

Εμπιστοσύνη ότι η αλλαγή δεν έρχεται μέσα από την πίεση αλλά μέσα από τη σύνδεση.

Γιατί τελικά η σχέση με το φαγητό δεν χτίζεται με έλεγχο. Χτίζεται με συνέπεια, ηρεμία και εμπιστοσύνη. Και ίσως το πιο σημαντικό από όλα:

Το παιδί σου δεν θα θυμάται μόνο τι έτρωγε.

Θα θυμάται πώς ένιωθε γύρω από το τραπέζι.

Ανακάλυψε περισσότερα για την παιδική διατροφή και ξεκλείδωσε όλο το περιεχόμενο της πλατφόρμας για να αποκτήσεις πρακτική καθοδήγηση από ειδικούς και εργαλεία που μπορείς να εφαρμόσεις στην καθημερινότητά σου.

Μέσα στο Project Parenting μπορείς να βρεις:

• webinars για την εισαγωγη στερεών τροφών και τηνεπιλεκτική σίτιση, 
• πρακτικούς οδηγούς για ήρεμα οικογενειακά γεύματα, 
• videos ειδικών για παιδιά που αρνούνται τροφές, 
• και πραγματικές στρατηγικές για να μειωθεί η ένταση γύρω από το τραπέζι.